Τι είναι τελικά η αγάπη;



Τι είναι τελικά η αγάπη;

Τι είναι τελικά η αγάπη; Όλοι νομίζουμε πως ξέρουμε, όλοι έχουμε βιώσει ένα είδος αγάπης. Μέσα από μικρές και ανιδιοτελείς πράξεις που λαμβάνουμε ή κάνουμε ακούσια, μέσα από όμορφα λόγια ή μερικές στιγμές. Αγαπάμε με τα μάτια, τα αυτιά, την γεύση, την αίσθηση. Αγαπάμε εγωιστικά ή αυτοκαταστροφικά. Όλα αυτά είναι μια μορφή αγάπης και μερικοί τρόποι να περιγράψεις την αγάπη που έχεις λάβει και δίνεις...

Την αγάπη την χωρίζουμε σε ερωτική, πλατωνική, φιλική, οικογενειακή... Γιατί δεν μπορούμε να αγαπάμε τον κάθε άνθρωπο με τον ίδιο τρόπο και είναι φυσικό. Είναι;


Πριν λίγο καιρό παρακολούθησα την τηλεοπτική εκδοχή της ομώνυμης ταινίας “The Beauty Inside”. Πρόκειται για μια κορεάτικη σειρά στην οποία η πρωταγωνίστρια αλλάζει σώμα μια φορά τον μήνα (υποθέτω για να μην μπερδέψουν το κοινό, γιατί στην αρχική εκδοχή της ταινίας, ο αντίστοιχος πρωταγωνιστής ξυπνούσε σε διαφορετικό σώμα καθημερινά) και μπορεί να μεταμορφωθεί σε άντρα και γυναίκα οποιασδήποτε ηλικίας από παιδί μέχρι υπερήλικα. Ο πρωταγωνιστής από την άλλη, πάσχει από μια σπάνια ασθένεια για την οποία πρώτη φορά άκουσα μέσω της σειράς, που ονομάζεται “προσωπαγνωσία”. Σε αυτήν την πάθηση όπως λέει και η λέξη, δεν μπορείς να διακρίνεις πρόσωπα και όσοι πάσχουν από αυτή, δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσουν ανάμεσα στο πλήθος ούτε την ίδια τους την οικογένεια!

Αυτή η σειρά και η ταινία παράλληλα, με έκαναν να αναθεωρήσω όλη την έννοια της αγάπης! Γιατί πραγματικά, εσείς τι θα κάνατε αν βρισκόσασταν σε μια παρόμοια περίπτωση; Αν ο άνθρωπος σας κάθε μέρα ήταν διαφορετικός.. Αν τη μια μέρα ήταν άντρας, την άλλη γυναίκα, την επόμενη έφηβος/η, παιδί (αγόρι ή κορίτσι) γιαγιά, παππούς και πάει λέγοντας... Πως θα άλλαζαν τα συναισθήματα σας προς έναν άνθρωπο που γνωρίσατε και βλέπετε ερωτικά, σε σχέση με τις διαφορετικές μορφές του... Ειδικά αν σκεφτείτε, πως τα συναισθήματα αυτού του ανθρώπου παραμένουν πάντα ίδια προς το πρόσωπο σας, ανεξάρτητα της ηλικίας και του φύλλου του. Ποιος θα μπορούσε να αγαπήσει έναν τέτοιο άνθρωπο και πως θα μπορούσε να τον αγαπήσει;

Ας πάρουμε τώρα τα πράγματα απ' την μεριά του πρωταγωνιστή... Δεν είσαι σε θέση να αναγνωρίσεις ούτε τον ίδιο σου τον εαυτό στον καθρέφτη.. Με ποια κριτήρια θα μπορέσεις να αγαπήσεις κάποιον; Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο κάνουν το τέλειο ταίρι στη σειρά αυτοί οι δύο χαρακτήρες! Μόνο ένας άνθρωπος που έχει πλήρη άγνοια της εμφάνισης του άλλου, θα μπορούσε να παραβλέψει και να αγαπήσει πραγματικά κάποιον “διαφορετικό” άνθρωπο κάθε μέρα. Γιατί για αυτόν παραμένει πάντα ο ίδιος! Γιατί μονάχα αυτός μπορούσε να την αναγνωρίζει, ακόμα και αν “δεν την έβλεπε” - δεν μπορούσε να την εντοπίσει μέσα στον κόσμο στην πραγματικότητα.

Δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό να βιώσεις ένα τέτοιο είδος αγάπης στην ζωή σου, την αγάπη στην πιο “ειλικρινή” της μορφή. Αφού δεν κρίνει παρά μονάχα σε κάνει να την αισθάνεσαι και να την βλέπεις μέσα απ' τα μάτια της καρδιάς. Δεν είναι εύκολο να αγαπάς τυφλά μια ύπαρξη. Κάπου, κάπως θα μπερδευτείς, κάπου θα το χάσεις... Ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος μπορεί να αναρωτηθείς... Αλλά υπάρχει σωστό και λάθος στην αγάπη τελικά;




Όσο λίγο ή πολύ γνωρίζουμε τον εαυτό μας κατά τον ίδιο τρόπο ξέρουμε και να αγαπάμε. Ο καθένας πράττει με βάση το είναι του, την εσωτερική του ορμή, αυτή τον κινεί και τον παρακινεί. Αυτό ξέρει, αυτό κάνει. Απ' τη μεριά του πάντα είναι “το σωστό” γιατί αυτή είναι και η λογική του. Η λογική ΤΟΥ, γιατί είναι δική του λογική, άρα είναι και η σωστή για εκείνον, ενώ για κάποιον άλλον μπορεί και όχι.

Είναι δύσκολο και σπάνιο να αγαπήσεις κάποιον ανιδιοτελώς χωρίς να κρύβονται ελπίδες ανταπόδοσης πίσω από τις πράξεις σου. Χωρίς να προσδοκείς την ανάπτυξη μιας οποιασδήποτε σχέσης έστω και φιλικής, χωρίς να μπερδεύεις πράξεις και να βαφτίζεις συναισθήματα “αγάπη”.

Γιατί η αγάπη δεν είναι έρωτας, έλξη, ούτε ενδιαφέρον. Στην αγάπη δεν υπάρχει ανασφάλεια, κτητικότητα, ζήλια, ενοχή, εξάρτηση και άλλα κατάλοιπα του εγώ. H αγάπη δεν είναι ορισμένου χρόνου και διάρκειας.

Όπως είχε πει και ο Νίκος Καζαντζάκης:
Δεν είναι συμπόνια μήτε καλοσύνη...
Στη συμπόνια είναι δύο, αυτός που πονάει κι αυτός που συμπονάει. Στην καλοσύνη είναι δύο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται.
Μα στην αγάπη είναι ένας...”




Η αγάπη (όπως και η ευτυχία) είναι ιδέα! Γεννιέται και υπάρχει μέσα μας αυτόφωτα και όχι ετερόφωτα. Δεν δημιουργείται ύστερα από διάφορα ερεθίσματα “καλής συμπεριφοράς” προς το πρόσωπο μας. Θα έπρεπε να την νιώθουμε για τα πάντα γύρω μας έτσι κι αλλιώς! Η αγάπη είναι μια μορφή ευτυχίας. Και όπως η ευτυχία είναι θέμα επιλογής και δεν πρέπει να εξαρτάται από κανέναν εξωτερικό παράγοντα, με τον ίδιο τρόπο και η αγάπη είναι θέμα επιλογής να την αισθανόμαστε και να την εκπέμπουμε χωρίς περιοριστικούς φραγμούς στην πιο αγνή εκδοχή της.

Εξιδανικευμένα αγάπη είναι ευτυχία, ελευθερία, πληρότητα, γαλήνη, ευφορία... Όλα αυτά μαζί και τίποτα από αυτά. Ο επαναλαμβανόμενος τρόπος ύπαρξης του να δίνεσαι και να δίνεις χωρίς την προσδοκία ανταπόδοσης. Η τυφλή εμπιστοσύνη ότι κάποιος θα βρίσκεται για πάντα εκεί και θα υπάρχει αγάπη αιώνια, που θα επικρατεί ενάντια σε οποιεσδήποτε συνθήκες ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια. Αυτό είναι αληθινή αγάπη!


Διανύουμε Mήνα Aγάπης στην blogging κοινότητα και αυτό το post ήταν η δική μου έμπνευση για την απάντηση στο ερώτημα “Τι είναι τελικά η αγάπη;” για την συμμετοχή μου στο Blog Challenge της Άλκηστης από το blog Little Hope Flags.




Τι είναι για σένα η αγάπη; Άφησε μου ένα σχόλιο με την δική σου εκδοχή!

SPREAD THE LOVE

4 σχόλια :

  1. Εξαιρετικό κείμενο το οποίο με έβαλε στα αλήθεια σε σκέψεις. Αν συνέβαινε σε μένα, το ένα ή το άλλο, πώς θα άλλαζε αυτό που ένιωθα; Και τελικά η αγάπη από πού πηγάζει και πώς συντηρείται; Άνοιξες μεγάλη κουβέντα!
    Ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συμμετοχή Ρία!
    Άλκηστη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πάρα πολύ Άλκηστη χαίρομαι που σου άρεσε! :)
      Κι εγώ τελικά ακόμα δεν νομίζω πως έχω βγάλει άκρη...
      Ίσως και να μη βιώσουμε ποτέ την απόλυτη και αληθινή μορφή της αγάπης, σύμφωνα με την συλλογιστική πορεία που ακολούθησα. Αφού είναι πολύ εύκολο να μπερδεύουμε πράξεις και συναισθήματα για αγάπη, απ' τη στιγμή ειδικά που καλά καλά δεν γνωρίζουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς...

      Διαγραφή
  2. Πραγματικά μεγάλη κουβέντα... Συγχαρητήρια για την επιλογή του θέματος. Για μένα αγάπη είναι να βάλεις τον εγωισμο σου στην άκρη (απλό και τετριμμενο). Με την αγάπη για τον εαυτό σου δεν ξέρω... Τροφή για σκέψη... Ευχαριστούμε πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και το σχόλιο! :)

      Διαγραφή

Copyright © LACREME | Privacy Policy Designed by OddThemes