DIYer και Minimalist σημειώσατε Χ



Δεύτερη βδομάδα χωρίς #DIYFriday; Τι γίνεται; θα αναρωτιέστε.. Όχι δεν τα παράτησα, ούτε ξέμεινα από ιδέες! Απλά εδώ και λίγο καιρό βλέπω τα πράγματα λίγο διαφορετικά. Η αλήθεια είναι ότι σκεφτόμουν να αναρτήσω αυτό το post απ' την προηγούμενη βδομάδα αλλά κάτι με έκανε να μην το κάνω. Γιατί η αλήθεια είναι πως δε ξέρω πως μπορεί να σας ακουστούν όσα έχω να πω.. Επίσης μερικές φορές τα λόγια παρερμηνεύονται και ο καθένας βγάζει ένα συμπέρασμα σύμφωνα με την δική του οπτική. Μπορεί όσα πω να τα πάρετε σαν μια μορφή “παραίτησης”, κούρασης, έλλειψης κινήτρου. Ίσως και να έχετε δίκιο.. ίσως και να είναι απλά μια “φάση” που περνάω και να επανέλθω δριμύτερη με ακόμα περισσότερο περιεχόμενο μετά από καιρό.. Προς το παρόν όμως αυτές οι σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό μου και στη συνέχεια θα διαβάσετε αυτό που θα πρεπε τελικά να έχει ανέβει απ' την προηγούμενη εβδομάδα.

Σήμερα έχω να μοιραστώ ένα θέμα μαζί σας που με προβληματίζει και θα ήθελα να συζητήσουμε... Όπως ξέρετε το blog μου έχει να κάνει με την δημιουργία και τις κατασκευές, και αυτή ήταν η βασική ιδέα όταν ξεκίνησε, αφού έχω μια σταθερή στήλη κάθε Παρασκευή που σας παρουσιάζω κάτι που έχω φτιάξει εγώ. Πέρα όμως απ' αυτά και αναλόγως με τις ανάγκες μου και την όρεξη που είχα για δημιουργία, ετοίμαζα και άλλα DIY posts, που παλιότερα ανέβαιναν και δυο φορές μέσα στην εβδομάδα.

Με τον καιρό όμως άλλαξα κι εγώ και οι ανάγκες μου. Νέα χρονιά βλέπετε... έχω κάνει μερικές σκέψεις για την εξέλιξη και την πορεία αυτού του blog όσον αφορά το δημιουργικό κομμάτι.. Αλλάζω εγώ και “αναγκαστικά” πρέπει να προσαρμόζετε και το blog στα δικά μου θέλω.

Σε όλη αυτήν την πορεία που έχω διανύσει μέχρι τώρα, από την ημέρα της δημιουργίας αυτού του blog, έχω αλλάξει αρκετά σαν άνθρωπος.. Άλλαξα πολλές απόψεις και ιδεολογίες θα έλεγα, ακόμα και τον τρόπο ζωής μου. Δε μου αρέσει να βάζω ταμπέλες γι' αυτό δε θα με βαφτίσω μινιμαλιστή, θα πω απλά πως είμαι οπαδός τους μινιμαλισμού, βρίσκω όμορφη αυτήν την ιδεολογία και μπορώ να ταυτιστώ μαζί της. Εξαιτίας της μινιμαλιστικής ιδεολογίας έχω αρχίσει να βρίσκω την κατασκευή και ενασχόληση με ορισμένα πράγματα ανούσια και περιττή.

Ο μινιμαλισμός όπως σας είπα σε προηγούμενο άρθρο πριν αρκετό καιρό μπορεί να υιοθετηθεί απ' τον καθένα ανάλογα με τις δικές του ανάγκες, δε χρειάζεται να είσαι αυστηρός με τον εαυτό σου φορώντας μια ταμπέλα μινιμαλιστή. Ο σκοπός είναι να εξυπηρετεί εσένα αυτός ο τρόπος ζωής και να σε ικανοποιεί δίνοντας σου περισσότερη χαρά και ελευθερία.

Εδώ και αρκετό καιρό δε βρίσκω λόγο ύπαρξης για πολλά πράγματα. Έχω ελαττώσει τις αγοραστικές μου συνήθειες, τα πράγματα που κατέχω.. με αποτέλεσμα όλο αυτό να έρχεται σε αντίθεση με μια άλλη πτυχή του εαυτού μου, την δημιουργική. Ενώ έχω ένα τετράδιο γεμάτο ιδέες με πράγματα που ήθελα να υλοποιήσω (συνεχίζει να μου αρέσει να καταπιάνομαι με διάφορα και να δημιουργώ κάτι απ' το τίποτα), ο χώρος όμως που πιάνουν μετά όλα αυτά και οι ώρες που αφιερώνω για να τα φτιάξω βλέπω μερικές φορές πως δεν αξίζει.

Ότι έφτιαχνα και φτιάχνω γινόταν για να καλύψει κάποιες ανάγκες μου. Και εγώ ικανοποιόμουν από την όλη δημιουργική διαδικασία αλλά και απ' την χρηστικότητα του αντικειμένου μετά, αν επρόκειτο για αντικείμενο, και υλικό είχα για το blog μου και όλα καλά. Πλέον όμως ο χώρος μου με ικανοποιεί, είναι ελάχιστα αυτά που θέλω να φτιάξω ή που θέλω να αλλάξω μέσα στους επόμενους μήνες, με αποτέλεσμα αυτό να με προβληματίζει για το τι υλικό θα έχω στο μέλλον να σας παρουσιάζω μέσα στην DIY στήλη μου στο blog.

Είναι δύσκολο να είσαι μινιμαλιστής και DIYer μαζί. Αυτόματα αυτά τα δύο έρχονται σε σύγκρουση! Γιατί ναι μου αρέσει να φτιάχνω, άσε με να ασχολούμαι με κατασκευές όλη μέρα, δεν έχω πρόβλημα! Αυτό το πράγμα μου δίνει ζωή! Αλλά για όλες αυτές τις κατασκευές χρειάζεσαι χώρο! Θες ένα σωρό εργαλεία και υλικά, που αυτά από μόνα τους πιάνουν χώρο! Και ύστερα αυτά που φτιάχνεις πιάνουν χώρο. Το θέμα είναι ότι η όλη διαδικασία μου αρέσει, μπορώ να δημιουργώ με τις ώρες αλλά θέλω αυτά που φτιάχνω να έχουν και μια χρηστική αξία. Γιατί δε βρίσκω το λόγο να φτιάξω κάτι, εφόσον δεν υπάρχει κατασκευαστική ανάγκη, μονάχα για να σας το δείξω και ύστερα να το πετάξω σε ένα κουτί να μην το βλέπω γιατί δε θέλω να μου πιάνει χώρο

Έχω φτάσει σε ένα σημείο να μη βρίσκω τη χρησιμότητα σε πολλά πράγματα που σας παρουσιάζω στο blog μου. Όχι γιατί δε μπορεί να βοηθήσουν κάποιον, αλλά για τον χώρο που πιάνουν μετά στην δική μου ζωή, αλλά και για τον χρόνο που μου αφαιρούν από αυτή. Και σκέφτομαι είτε πως πρέπει να αλλάξει ελαφρώς θεματολογία το blog μου, γιατί βρίσκω πιο “σωστό” και ουσιώδες να προωθήσω αυτό που λέει το μότο μου, παρουσιάζοντας σας ιδέες εναλλακτικής και πιο ευσυνείδητης διαβίωσης, απ' το να είμαι άλλο ένα blog που με κάποιο τρόπο ενισχύει τον καταναλωτισμό και τα εφήμερα χρηστικά απόβλητα απ' τη στιγμή που δεν το πιστεύω, είτε να φτιάξω άλλο blog.. δε ξέρω.

Από την άλλη στην ουσία το La crème αφορά εμένα, και τους τρόπους που εξωτερικεύεται η δική μου δημιουργικότητα ανά περιόδους. Πάντα μοιραζόμουν ιδέες και απόψεις που κάνουν το κλικ στη δική μου ιδεολογία, ψυχοσύνθεση και τρόπο ζωής. Οπότε σύμφωνα με τα δικά μου ενδιαφέροντα και δημιουργικές ασχολίες αυτής της περιόδου και με βάση την εξέλιξη που θέλω να έχω σαν άνθρωπος και τις ικανότητες που θέλω να αναπτύξω, αυτόματα το blog μου ίσως αλλάξει λίγο ταυτότητα. Θα παραμείνει δημιουργικό αλλά κάτω από μια διαφορετική κατεύθυνση.

Ίσως απλά αφαιρέσω το “#DIYFriday” που είναι αρκετά δεσμευτικό και προσαρμόσω την θεματολογία που αναβαίνει μέσα στην βδομάδα λίγο διαφορετικά. Η αλήθεια είναι ότι είχα πάρει το blog μου για αρκετό καιρό πολύ σοβαρά με αποτέλεσμα να με πιέζει όλο αυτό και να μου δημιουργεί άγχος. Άγχος που δεν υπήρχε λόγος να υπάρχει, γιατί όλο αυτό ξεκίνησε σαν ένα μέσο δημιουργικής έκφρασης που απέρρεε απ' τον τρόπο ζωής μου. Ο σκοπός είναι αυτό που κάνουμε να μας κάνει να αισθανόμαστε καλά, γιατί το blog δικό μας είναι και πρέπει να θέλουμε να γράφουμε μέσα σε αυτό και να ανανεώνουμε το περιεχόμενο του.

Τώρα θα μου πείτε γιατί τα μοιράζομαι όλα αυτά αφού είναι απλά σκέψεις που ίσως να μην αφορούν και τον πολύ κόσμο, το με ποιον τρόπο εγώ λειτουργώ μέσα στο blog μου. Ο λόγος λοιπόν που το κάνω είναι γιατί πιστεύω πως έχω ένα είδος υποχρέωσης να ενημερώσω έστω και αυτόν τον έναν άνθρωπο που πραγματικά “νοιάζεται” και παρακολουθεί το blog μου. Επίσης μπορεί να είσαι κι εσύ blogger και να έχεις αντίστοιχους προβληματισμούς για το δικό σου blog και την πορεία του. Σε αυτήν τη περίπτωση το μόνο που έχω να πω είναι πως απλά κάνε αυτό που λέει η καρδιά σου. Ναι κλασσική συμβουλή, αλλά κανείς δεν σε αναγκάζει να συνεχίσεις να κάνεις κάτι που δε σε γεμίζει πια ή δε βρίσκεις σωστό ή δε βρίσκεις αξία σε αυτό. Αυτό δεν είναι ανάγκη να είναι ένα blog μπορεί να είναι η δουλειά σου που βλέπεις πως πια δεν τσουλάει. Οπότε ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξεις πορεία στη ζωή για να κάνεις αυτό που σε ευχαριστεί.


Τι γνώμη έχετε εσείς για όλα αυτά; Έχετε βρεθεί με αντίστοιχο δίλημμα για το blog ή την ζωή σας; Ευπρόσδεκτη οποιαδήποτε γνώμη, ιδέα ή συμβουλή. Πραγματικά θα ήθελα να ακούσω ότι έχετε να πείτε. 



Αν σας άρεσε το σημερινό post κάντε share και ακολουθήστε τη σελίδα La creme στα social media για να μη χάνετε όλες τις νέες ενημερώσεις! Και όπως πάντα μπορείτε να μοιραστείτε τη δική σας κατασκευή ή άρθρο γράφοντας ένα guest post! Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ.


Follow

10 σχόλια:

  1. Ρία, βρήκα πολλές αλήθειες στο κείμενό σου! Από πού ν' αρχίσω!!
    Αρχικά, χαίρομαι πολύ που βλέπω κι άλλους να κινούνται προς το μινιμαλισμό, όπως και αν εκφράζει αυτό τον καθένα!
    Επίσης, καταλαβαίνω απολύτως την αντιπαράθεση που βλέπεις μεταξύ των ιδιοτήτων του μινιμαλιστη και του DIYer. Ίσως είναι και ο βαθύτερος λόγος που ποτέ δεν μπόρεσα να αφιερώσω χρόνο και χώρο στο σπίτι μου για κατασκευές! Νιώθω ότι ο εξοπλισμός και τα υλικά που χρειάζεται ξεπερνούν τελικά το στόχο που εξυπηρετεί. Αλλά ο καθένας το βλέπει με τον τρόπο του!
    Τέλος, σε σχέση με το blog, εγώ και πιστεύω και όλοι οι άλλοι αναγνώστες, θέλω να βλέπω αναρτήσεις που είναι ειλικρινείς και γραμμένες με αγάπη από την blogger. Ό,τι είναι βεβιασμένο, δεν είναι ευχάριστο και στον αναγνώστη! Θα πρότεινα να ανεβάζεις ανάρτηση σχετική με κατασκευές μόνο όταν πραγματικά έφτιαξες κάτι που το χάρηκες και ήθελες να το μοιραστείς. Αυτή η χαρά θα είναι μεταδοτική!
    Το blog εξελίσσεται όπως και ο άνθρωπος πίσω από αυτό. Για μένα αυτό είναι θετικό και σημάδι βελτίωσης! Πιστεύω ότι όσοι σε διάβαζαν πριν, θα συνεχίσουν να το κάνουν επειδή το blog σου θα σε αντιπροσωπεύει και θα δίνει το στίγμα σου, οποίο κι αν είναι αυτό!
    Κουρασα όμως!! Καλή τύχη σου εύχομαι! Θα τα λέμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία χαίρομαι πολύ που διαβάζω σχόλιο σου, απ' τη στιγμή ειδικά που έχουμε ίδιες απόψεις περί μινιμαλισμού. Σ' αυτό σκέφτομαι να επικεντρωθώ από δω και πέρα, σε ειλικρινές και ποιοτικό περιεχόμενο. Σ' ευχαριστώ για τον χρόνο που αφιέρωσες να απαντήσεις! :)

      Διαγραφή
  2. Συμφωνώ πολύ με ολα που έγραψες. Ειναι ενα θεμα που με προβληματιζει κ εμενα παρα πολυ. Ολα ειναι θεμα προτεραιοτητων βέβαια κ φασης που περνας. Ειμαστε στην ιδια ακριβώς φαση παντως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο! Χαίρομαι που βρίσκω και κάποιον άλλον με τους ίδιους προβληματισμούς, ειδικά αφού έχουμε και παρόμοιο περιεχόμενο στα blog μας..

      Διαγραφή
  3. Πάντα αναρωτιόμουνα οι κατεξοχήν DIYers που βάζουν όλα αυτά τα όμορφα που φτιάχνουν και απαντάς στον προβληματισμό μου! Αυτό που θα σου πρότεινα είναι να μην καταπιέζεσαι για κανένα λόγο! Προσωπικά το πιο πιθανό για μένα είναι να κάνω μια πρακτική κατασκευή από αυτές που διαβάζω παρά οτιδήποτε άλλο. Οπότε θα σου πρότεινα να φτιάχνεις αναλόγως με τις ανάγκες σου και την έμπνευση σου. Μην ξεχνάς ότι ένα όμορφο diy αποτελεί και ένα τέλειο δωράκι για κάποιον δικό σου. Περιμένω με ενδιαφέρον την εξέλιξη του προβληματισμού σου στη θεματολογία του blog!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο! Το θέμα είναι ότι η έμπνευση μου ξεπερνάει την κατασκευαστική ανάγκη καλώς η κακώς.. Βέβαια ότι έφτιαχνα μέχρι στιγμής το αξιοποιούσα με κάποιο τρόπο και ήταν χρηστικό. Το από δω και πέρα είναι που με απασχολεί, γιατί αυτός ο ενθουσιασμός της δημιουργίας, εν καιρώ, θα με άφηνε με αντικείμενα που στην ουσία δεν χρειάζομαι. Γι' αυτό αποφάσισα να αλλάξω λίγο "θεματολογία" και θα δούμε πως θα εξελιχθούν τα πράγματα... :)

      Διαγραφή
  4. Μαζί σου!
    Μήπως να έγραφες μερικά άρθρα για..decluttering?? ;)

    Όσο για τη δημιουργικότητα, κ αυτή μπορεί να γίνει και.. minimal!
    Δεν χρειάζεται να βάζουμε κορδέλες και δαντέλες παντού!

    Μήπως να αρχίσεις να βάφεις μερικά αντικείμενα σου με χρώμα πχ. κιμωλίας?

    Η δημιουργικότητα είναι ανάγκη.. απλά όταν την.. εξαναγκάζεις να εμφανιστεί
    καταντά αγχωτική διαδικασία..

    και γω το blog από ανάγκη να δημιουργήσω το έκανα, αλλά αποφάσισα ότι θα βάζω μόνο
    όταν έχω όρεξη να κάνω κάτι, ας είναι και μία φορά το εξάμηνο.. και εννοείται πως
    ότι κάνω το κάνω γιατί θέλω να το χρησιμοποιήσω κάπου ή..ίσως να το χαρίσω!
    think about last one!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο και τις ιδέες!!
      Σίγουρα υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να γίνουν με μινιμαλιστική προσέγγιση. Απλά η όλη φιλοσοφία του μινιμαλισμού μιλά για το "λίγα και καλά". Κατά τ' άλλα έμπνευση και όρεξη για δημιουργία υπάρχει μπόλικη!! Μεγάλη κατασκευαστική ανάγκη δεν υπάρχει, γι' αυτό κατέληξα στο συμπέρασμα να αλλάξω λίγο περιεχόμενο. :)

      Διαγραφή
  5. Πραγματικά ταυτίστηκα με το άρθρο! Όταν άρχισα να μαθαίνω για τον μινιμαλισμό και να προσπαθώ να τον εφαρμόσω, το μπλογκ μου ξαφνικά μου φάνηκε "εμπόδιο", μου δημιουργήθηκε ένα δίλημμα ως προς το "προωθώ κατασκευές" ή "ξεφορτώνομαι κατασκευές και φτιάχνω κάτι χρηστικό σε μένα, αλλά αδιάφορο προς τους άλλους?"
    Κέρδισε η ζωή μου, το μπλογκ ήταν ακόμη καινούργιο, απλά όλες οι ιδέες που είχα για πιθανά diy δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Διάβασα πριν και το "Εσύ θυμάσαι γιατί ξεκίνησες;" και έχεις επίσης απόλυτο δίκιο σε όσα λες. Πολύ γρήγορα είδα πως ήμουν κοντά στην "κατηφόρα" της αναπαραγωγής diy που διαβάζω σε μπλογκ του εξωτερικού, τα οποία όμως αν και πιασάρικα στο μάτι θα μου γέμιζαν κι άλλο το σπίτι, ενώ πραγματικά δεν παίρνει άλλο!
    Και λίγο η ανάγκη για αποδοχή, λίγο η ευκολία του να γράφεις για να γράφεις με τρόμαξαν και σταμάτησα. Γράφω σπάνια και αυτό γιατί με τρομάζει το πόσο εύκολα μπορεί να σε καταβάλει αυτό το άγχος του "να φτιάξω κάτι να το γράψω".
    Επίσης δεν ξέρω αν συμφωνείς, κάπου νομίζω είμαστε αστείες που προσπαθούμε να χωρέσουμε σε διαμερίσματα όλο το pinterest το οποίο δημιουργείται από επαγγελματίες μπλόγκερ που ζουν σε τριώροφες ιδιόκτητες μονοκατοικίες με αυλή, για να μην πω ότι πραγματικά δεν χρειάζεται να ξαναγραφτει ποτέ ξανά άρθρο που να σου λέει "βάλε τα μπαχαρικά σου σε βαζάκια για να είναι ωραία! "
    Πω πω, με κούρασα... προσπαθώ να μην γκρινιάζω στο δικό μου μπλογκ και ξασπαθώνω στα ξένα!
    Τέλος πάντων! Στο τέλος όλοι σε διαβάζουν για σένα, για τίποτα άλλο.
    Keep rocking!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου και καλώς ήρθες στο blog μου!
      Εγώ αυτό που έχω καταλάβει τόσο καιρό είναι ότι όλα θέλουν ένα μέτρο και πως αν θέλουμε να διατηρούμε μια ισορροπία, πρέπει αρχικά να μένουμε πιστοί στα πιστεύω μας, με ότι κι αν κάνουμε, και να προσπαθούμε να μην παρασυρόμαστε από όσα βλέπουμε.
      Γιατί κι εγώ πριν λίγο καιρό είχα πέσει στην παγίδα του “πότε να φτιάξω αυτό για να προλάβει να ανέβει στο blog μέχρι τότε”.. Και έφτιαχνα κι έφτιαχνα, γιατί όσο βλέπεις και ασχολείσαι γεμίζεις περισσότερες ιδέες και ας μη θες κατά βάθος να φτιάξεις τίποτα, αφού στην ουσία δεν σου χρειάζεται. Οπότε όλα τα υπόλοιπα που είχα κατά νου, παρέμειναν στη σφαίρα της φαντασίας και στο τετράδιο που τα έχω σημειώσει. Γιατί όπως λες αν μέναμε κι εμείς σε τεράστιες μονοκατοικίες όπως οι DIY bloggers του εξωτερικού μπορεί να χρειαστούν! Χαχα

      Διαγραφή

Από το Blogger.